ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ နတ္သမီး

မေန႔ညက အိပ္ရာကႏုိးေတာ့ နာရီလက္တံက အေမွာင္ဘက္သန္းေနၿပီ….
အျပင္ဘက္ အေမွာင္ကမာက ၾကယ္တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ သူတို႔ရဲ႕တစ္ေနတာအတြက္ လႈပ္ရွားေနၾကၿပီ…
တစ္ခ်ိဳ႕ က ျပည့္ျပည့္စံုစံုကို လင္းလို႔…တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ မွိတ္တုတ္တုတ္ေပါ့….
သူတို႔ကို ႏႈတ္ဆက္ယံု လက္သာျပၿပီး ဒဏ္ရာပလပြ နဲ႔ ၿငီနံ႔ထြက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲက ထြက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ညစာကိုေတြ႔တယ္…
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕နတ္သမီးေလး လုပ္ေပးထားတဲ့ညစာေပါ့….
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ညစာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းက မွ မႏွစ္ၿမိဳ႕ခဲ့ဘူး…
ဘုရားသခင္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သီးသန္႔ေပးထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕နတ္သမီးကို ကၽြန္ေတာ္ျမတ္ႏွိးပါတယ္…
ဒါေပမယ့္….နတ္သမီးဖန္ဆင္းေပးတဲ့ ညစာေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မုန္းတယ္…..
ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ နတ္သမီးနဲ႔ ဒီညစာကို အတူတူစားခြင့္ရရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မုန္းခ်င္မွမုန္းမိလိမ့္မယ္….
ခက္တာက…ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ နတ္သမီးက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ဒီလို ခါးသက္ၿပီး အရႆဆိုးတဲ့ ညစာေတြကို သာဖန္ဆင္းတတ္တယ္ထင္တယ္….
ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ဒီနတ္သမီးေရာက္လာထဲက ကၽြန္ေတာ္ အစားပ်က္ခဲ့တာ….
ဘယ္တတ္ႏႈိင္မလဲ…..ေပ်ာ့ညံ့တတ္တဲ့လူေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း…ကံဘဲေပါ့….
ဒီနတ္သမီးနဲ႔ေတြ႕ရင္ေတာ့ ဒီေလာက္ဆိုးတဲ့ ညစာေတြအတြက္ နည္းနည္းေတာ့ complain တတ္ၾကည့္ရမယ္….
ခက္တာက ဒီနတ္သမီးကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုေျပာရမလဲမသိတာ….
နတ္သမီးဆိုတဲ့အတိုင္း သူမက ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ႐ွိေနပါတယ္…သူမဖန္ဆင္းတဲ့ညေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ျဖတ္သန္းလို႔ရပါတယ္….သူမဖန္ဆင္းေပးတဲ့ ညစာေတြကို ( မႀကိဳက္ေပမယ့္ ) ကၽြန္ေတာ္ စားသံုးေနပါတယ္…..
ခက္တာက သူမ႐ွိေနတာ သိေနေပမယ့္ သူမကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ခြင့္မရဘူး….
သူမသိပ္လွတာ သိေပမယ့္ သူမကို ထိေတြ႔ခြင့္မရဘူး….
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ နတ္သမီးေလးက ေလေျပေလးနဲ႔တူတယ္….
ထိေတြ႕လို႔မရဘူး…. ဒါေပမယ့္ ခံစားလို႔ရတယ္…….